تصفیه آب در صنایع دارویی
اهمیت تصفیه آب در صنایع دارویی از عوامل اساسی و حائز اهمیت است. آب، بهعنوان یک حلال کلیدی در فرمولاسیونهای دارویی و نیز بهمنظور شستشوی تجهیزات و ظروف بهکار میرود. ناخالصیهای یونی، ذرات معلق، میکروارگانیسمها و مواد آلی موجود در آب میتوانند بهطور مستقیم بر کیفیت و پایداری محصولات دارویی اثر بگذارند.
این ناخالصیها در نهایت منجر به واکنش های شیمیایی بی دلیل در عناصر دارویی، کم شدن اثربخشی دارو و حتی گاهی ایجاد واکنشهای نادرست در بدن فرد بیمار می شوند. بنابراین، دستیابی به آب با خلوص بالا، متناسب با استانداردهای سختگیرانهی دارویی، امری حیاتی است. شرکت آبین گستر در این مقاله همراه شماست تا اطلاعات کافی در مورد اهمیت تصفیه آب در صنعت دارویی به شما همراهان انتقال دهد.
اهمیت تصفیه آب در کیفیت دارو
نقش آب خالص در کیفیت دارو مستلزم درک “اهمیت تصفیه آب در صنایع دارویی” است. آب بدون شک جزء اصولی در ترکیبات و روند ساخت و تولید است که باید دارای ویژگی های کیفیتی بسیار زیادی باشد. حضور ناخالصیها، اعم از ذرات معلق، یونهای فلزی، ترکیبات آلی و میکروارگانیسمها، میتواند تبعات جبرانناپذیری بههمراه داشته باشد.
تصفیه آب در داروسازی به هدف از بین بردن این آلودگی ها انجام می شود. این آلودگی ها میتوانند با مواد تاثیرگذار دارویی ترکیب شده و منجر به خراب شدن ساختار دارو، کم شدن عملکرد و یا بوجودآمدن محصولات مضر دیگر شوند.
برای رسیدن به این سطح از خلوص، استفاده از دستگاه آب شیرین کن صنعتی در تصفیه آب ورودی به تاسیسات داروسازی، امری رایج و ضروری است. بهعلاوه، آلودگی میکروبی آب، مخاطرات جدی برای سلامت مصرفکنندگان ایجاد خواهد کرد. بنابراین، تصفیه درست و مرتبط با ضروریات صنایع داروسازی، امری مهم و اصولی محسوب می شود.
انواع سیستم های تصفیه آب در صنایع دارویی
در صنعت داروسازی، دسترسی به آب تصفیه شده برای تولید و تجزیه و تحلیل دارو ها ضروری است. روش های تصفیه بسته به سطح خلوص مورد نیاز متفاوت است. به طور کلی، سه نوع سیستم تصفیه آب در صنایع دارویی استفاده میشود: اسمز معکوس، تبادل یونی و تقطیر.
1- اسمز معکوس: این فرآیند بر اساس استفاده از یک غشای نیمه تراوا است که با اعمال فشار خارجی، املاح و ذرات معلق را از آب حذف میکند. اسمز معکوس بسیار موثر است و ذرات معلق را به زور از آب خارج میکند.
2- تبادل یونی: این روش برای حذف یون های موجود در آب استفاده میشود. در این فرآیند، یون های نامطلوب با یون های مطلوب در رزین تبادل میشوند. این فرآیند مفید است اما فقط یون ها را حذف میکند و سایر ناخالصی ها را از بین نمیبرد.
3- تقطیر: این روش قدیمی تر بر اساس گرم کردن آب تا نقطه جوش و تبخیر آن است. آلاینده ها در طول تبخیر باقی میمانند و آب تصفیه شده پس از سرد شدن و متراکم شدن به شکل مایع درمیآید.
تصفیه آب در صنایع دارویی برای چه مواردی استفاده می شود؟
همانطور که گفه شد، تصفیه آب در صنایع دارویی از اهمیت بالایی برخوردار است و در تمام مراحل فرآیند تولید استفاده میشود. در ادامه به برخی از کاربرد های آن اشاره میشود:
1- ترکیبات دارویی: آب ممکن است یک جزء ضروری برای برخی دارو ها باشد. آب معمولی یا حتی آشامیدنی به دلیل وجود آلاینده ها و ناخالصی ها، مناسب نیست.
2- بازسازی: در داروسازی، بازسازی به معنای افزودن یک حلال به دارو یا مادهای است که به شکل پودر است تا در یک محلول معلق شود. این محلول ممکن است به عنوان خود دارو یا به عنوان یک عنصر در فرمولاسیون و توسعه بیشتر استفاده شود.
3- سنتز: در شیمی دارویی، سنتز به ترکیب دو ماده مجزا برای ایجاد چیزی جدید اشاره دارد. اگرچه ممکن است همیشه نیازی به افزودن آب نباشد، اما باید در واکنش وجود داشته باشد.
ناخالصی های موجود میتواند مشکلات قابل توجهی ایجاد کند، بنابراین سیستم های تصفیه آب در صنایع دارویی باید این ناخالصی ها را حذف کنند.
4- تست و آنالیز: آزمایش و تجزیه و تحلیل در تمام مراحل فرآیند تولید دارو انجام میشود. برای به دست آوردن درک بهتر از اثربخشی یک دارو و همچنین هرگونه منع مصرف یا عوارض جانبی، دسترسی به آب تصفیه شده برای تحلیلگران و تیم های توسعه حیاتی است.
کدام روش تصفیه آب در صنایع دارویی بیشتر استفاده میشود؟
در صنایع دارویی، روش اسمز معکوس به طور گستردهای استفاده میشود. دلیل این امر توانایی این روش در حذف ذرات، یون ها و میکروارگانیسم ها است که منجر به تولید آب با کیفیت بسیار بالا میشود.
این روش به دلیل دقت و کارایی بالا در حذف ناخالصی ها، گزینهای ایدهآل برای تأمین آب مورد نیاز در فرآیند های دارویی است.
کلام آخر
هر روند تصفیه به نوع خود کابردی و مناسب است و یک دفاع تاثیرگذار در مقابل آلاینده ها و ناخالصی ها صورت می گیرد می دهد. همانطور که در این مقاله که از شرکت آبین گستر آمده است، هر یک نیز محدود خود را دارد. تقطیر یک روش بسیار غیر فنی جهت حذف ناخالصی ها است و در بعضی موارد به خوبی عمل کرده، اما ذرات در مقیاس کوچکتر را از بین نمی برد.
